Кадереңне бел! (хатын-кызларга психолог киңәшләре)

«Шәхси чыгымнар» дигәндә, фатир өчен түләүгә, ашау-эчүгә, юлда йөрүгә киткән акчалар түгел, ә бәлки эчке, рухи ихтыяҗларыңны канәгатьләндерүгә киткән акчалар күздә тотыла. 

 

Әлеге закон математикадагы пропорция төшенчәсен хәтерләтә: керем арта барган саен, кеше үз кирәк-ярагына акчаны да күбрәк тота башлый. Әмма аның бу вакытта керемен арттыруга керешүе дә бик мөмкин. Киресенчә, шәхси ихтыяҗларын бик нык кысып, уртак гаилә бюджетына зур зыян китерүчеләр дә еш очрый.

 

Үз кирәгенә бер тиен чыгармыйча, бар булган тырышлыгын, акча-керемнәрен йортына, гаиләсенә багышлап яшәүче танышым мирас рәвешендә зур гына суммада акча алу бәхетенә ирешкән иде. «Үзеңә берәр яхшы кием ал», «диңгезгә барып кайт» ише дусларча киңәшләргә колак салмыйча, ул әлеге сумманы саклык банкына илтеп салды. Әлеге акчалар икътисади кризисның башында ук «дөрләп янды». Әгәр ул үзен дә санга суккан, хөрмәт иткән булса, рухи ныклыгы, эчке интуициясе аңа мондый аянычлы хәлдә калырга ирек бирмәгән булыр иде, билгеле.

 

Әлеге закон нишләп шулай аяусыз соң? Хикмәт шунда ки, матди дөнья барлыкка килүнең сәбәпчесе – кеше. Әгәр кеше булмаса, матди уңайлыкларның да кирәге юк. Шәхес үзенең ихтыяҗларын киметергә, чикләргә тотындымы, аны чолгап алган матди дөнья да җимерелә башлый. 

 

Күптән түгел генә минем яныма бер хатын килде. Артта калган мода белән киенгән, чәче килешсез итеп кистерелгән. Әлеге ханым кечерәк кенә предприятие белән җитәкчелек итә. Күп эшли, хезмәт хакы яхшы. Әмма җаны теләгән шөгыльләр белән мавыгырга вакыты юк, соңгы тапкыр кайчан китап укыганын да хәтерләми хәтта. Күптән түгел генә иренә яңа машина алып биргән. Миңа, психологка, түбәндәге зары белән килгән: ире гаиләдән ераклаша бара, баладан да читләшә, соңга калып кайта, әледән-әле дуслары янына китеп олага икән. Ханым бу хәлләрнең сәбәбенә һич төшенә алмый. Югыйсә, сәбәп бик гади: тормышта башкаларны кадерләү белән генә чикләнмәскә, үз кадереңне дә белергә кирәк. Шул вакытта сине дә кадерләрләр.

 

Моны нидән башларгамы? Соңгы тапкыр кайчан бары тик үз-үзегезне генә сөендерерлек нәрсә эшләдегез? Бу сорауга кинәт кенә, тиз генә җавап бирә алмадыгыз... 

 

Һәр көнне үзегез өчен кәефегезне күтәрердәй берәр гамәл кылыгыз. Җаныгыз теләгән берәр ризыкны алып ашагыз, күптән хыялланган җиргә барып, ниһаять, ял итегез, күрешергә җай тапмый йөргән дуслар белән очрашып, бер гөрләшеп, сөйләшеп утырыгыз... 

 

Үз-үзебезне нәрсә өчен ярата алабыз соң? Азрак җанында казынса, моңа һәркем мең дә бер җавап таба ала. Дөньяда барлыгыбыз, бердәнбер булуыбыз өчен генә дә ярата алабыз үз-үзебезне. Төрледән-төрле уңышларыбыз, шәхси сыйфатларыбыз, үз алдыбызга куйган һәм, һичшиксез, ирешәчәк максатларыбыз өчен. Хыялланырга онытмавыбыз, ихтыяр көчебез булуы өчен дә...

 

Тышкы кыяфәтегез, сәламәтлегегез турында кайгыртыгыз. Битегезгә, кулларыгызга, аякларыгызга массаж ясагыз. Ваннага су җыеп, бераз вакыт таралып ятып торыгыз. Тибет медицинасы тубыкка кадәр җыелган суда 108 адымга кадәр атлап йөрергә киңәш итә. Атлаганда, якында һәм еракта торган эш-ниятләрегез хакында уйланыгыз. Эштән кайтканда, маршрутны үзгәртеп, тирә-ягыгызны күзәтегез, табигать белән хозурланыгыз. Шахмат, шашка уеннары уйнагыз, җырлагыз, биегез, рәсем ясагыз. Яңа китап (яисә «Сөембикә»нең яңа санын) алып укыгыз. 

 

Җирдә бер генә кат яшибез – шуны онытмагыз!