Дога кылу тәртибе

Дога кылу тәртибе хакында Илфар хәзрәт Хәсәнов аңлата:

 

 

 

- Вәгаләйкүмәссәләм. Әйе, бу хакта Аллаһы Тәгалә изге Коръәни Кәримдә, Фуркан сүрәсенең 77 аятендә әйтә. Бу аять һәммәбезгә нәсихәт булырдай гаҗәеп бер аятьтер, газиз кардәшләрем.  Ул аятьне тәрҗемә итсәк “Әгәр сезнең догагыз булмаса, Аллаһы Тәгалә сезгә игътибар итмәс иде” дигән мәгънәсенә төшенербез. Шушы аятьтән аңлашылганча, дога аша без Аллаһы Тәгаләнең берлегенә, барлыгына инануыбызга дәлил кылабыз. Дога белән Аллаһка ялварабыз. Ләкин дога ул тел белән генә түгел, мәгәр кешенең эчке бер халәтеннән чыгарга тиешле гыйбәдәттер. Нинди генә дәрәҗәләргә ирешмә син, нинди генә эшләрдә эшләмә син, әгәр Аллаһтан сорау, дога кылу булмаса, Аллаһы Тәгалә безгә артык игътибар да итмәгән булыр иде. Әлеге аятьтә бу ачыктан-ачык аңлатыла.

 

 

- Әйе, бу гыйбәдәтнең дә үзенең әдәбе бар. Дога кылганда без аны үтәргә тиешбез. Иң әвәл, дога кылганда һәрберебез кулларны күтәреп, Аллаһка ялварырга тиешбез, чөнки Пәйгамбәребез хәзрәтләре: “Аллаһы Тәгалә сезнең дога кылу нияте белән югарыга күтәрелгән кулларыгызны догагызны кабул итмичә буш төшерергә оялыр”, - диде. 

 

 

- Доганы кайчан телисең, шул вакытта укырга мөмкин. Ләкин дога кылуда фазыяләтле вакытлар бар, ягъни дога кабуллыгына сәбәпче булган вакытлар. Ул вакытларның 70тән артык төре билгеле, иң истә кала торганнарын укучыларыбызга әйтеп үтәргә кирәк, ул да булса күк күкрәгәндә, яшен яшнәгәндә, кар яисә яңгыр яуганда, җомга вакытында, азан әйтелгәннән соң һәм башка вакытларда дога кылу бик саваплыдыр. 

 

 

- Дога кылганда әвәл Аллаһы Тәгаләгә сәнәләр, ягъни мактаулар әйтергә тиешлебез: юктан бар итүче Аллаһы Тәгаләгә мактау вә дан булсын дип. Янә шуннан соң Пәйгамбәребез Мөхәммәдкә с.г.в.  салаватлар әйтергә тиешлебез, аннан соң догага мохтаҗ булган әти-әниләребезне, әби-бабаларыбызны исебезгә төшереп, аларның рухлары шат булсын дип Аллаһка дога кылырга тиешлебез. Аннан соң гына үзебезгә, йөрәк парәләребезгә, туган-тумачалырыбызга саулык-сәламәтлек  сорап, әгәр дә кешенең күңелендә борчуы, тәнендә авыруы яисә нинди дә булса хаҗәте бар икән, шул теләген дога аша Аллаһка җиткерә. Үзенең догасын кылып бетергәннән соң кеше янә Пәйгамбәргә салаватлар әйтә. Укып бетергәч, “Амин” дип битен сыпыра. Дога кылу турында дини китапларда бик тәфсилләп язылган. Рәшидә Исхакыйның “Намаз уку тәртибе” дип аталучы китабында дөрес итеп дога уку мисалы китерелә.

 

 

- Юк, бу мәҗбүри түгел. Тәһарәт – ул намазның шарты. Ләкин намаздан соң кылынган дога киртәсез кабул булыр дигән хәдис тә бар.

 

 

- Әлбәттә, чөнки Аллаһының бар нәрсәгә дә вакыты да, көче дә җитә. Аның кодрәте чиксез. Әй, мөэмин-мөселманнар, без Ходайдан сорарга тиешлебез. Аллаһы Тәгалә дога кылучыны, сораучыны бик ярата, чөнки һәрберебез дога аша Аллаһка инануыбызны күрсәтәбез. Әңгәмәбезнең башында ук әйтеп үткән Фуркан сүрәсен тагын бер кат искә төшерсәк, шушы сүзләргә дәлил табарбыз: “Әгәр сезнең догагыз булмаса, Аллаһы Тәгалә   Юкса дога кылуның әһәмияте хакында Аллаһы Тәгалә Үзе безгә әйтеп калдырган.  Менә шушы аят өстендә уйланып, һәрвакытта да Аллаһка ялварып яшәсәк иде. Күп чакта гыйбәдәтләребезне дә кылабыз, уразаларыбызны да тотабыз, намазлар укып, 7-8 тапкыр Хаҗ кылабыз, ләкин нинди генә дәрәҗәләргә ирешмә син, әй, инсан, синең Аллаһка ялваруың булмаса, эчке халәтеңнән дога чыкмаса, кылган гыйбәдәтләребез өчен  Аллаһ безгәартык игтибар итмәячәк. Һәрвакытта да, нинди генә рәвештә яшәмик, Аллаһка ялварып яшибез икән, шул вакыт Аллаһының рәхмәтенә ирешербез. Шул вакыт Аллаһы безгә хәерлесен насыйп итәр, иншалла. Догаларыбыз ихлас күңелдән булсын иде.