«Тыштан юмарт, эчтән саран…»

Кайчак кеше беренче карашка бөтенләй башка булып күренә икән…

Мин булачак ирем белән якынча ярты ел очрашып йөрдем. Ул вакытта мин студент идем. Егетем гел күчтәнәчләр белән килә, матур-матур бүләкләр бирә, кафеларга алып бара иде. Әлбәттә, яшь кыз буларак, мондый игътибар миңа бик ошады. “Менә нинди яхшы, юмарт егет”, – дип уйлый идем.

Әнием дә аны бик ошатты. “Мондый тәрбияле, акчалы егет сирәк очрый, кызым, озакка сузма, кияүгә чык”, – дип ашыктырды. Без өйләнешкәч, туганнар да шатланды. Кайберләре хәтта: “Сиңа бигрәк тә уңды, бай егеткә чыктың”, – дип тә әйтте.

Ләкин чын тормыш без бергә яши башлагач кына ачылды.

Ильяс бөтенләй башка кеше булып чыкты. Ул акчаны бик каты исәпли икән. Бер тиен дә артык тотарга теләми. Бер көнне мин үземә арзан гына күлмәк алып кайттым. Шунда ук ризасызлык белдерде:

— Нигә тагын акча әрәм итәсең? Болай да киемең бар. Акчаны сакларга кирәк, машина алыштырырга уйлыйм, — диде.

Мин аптырап калдым:
— Мин бит мода артыннан кумыйм, искергәнгә генә алдым, — дидем.

Ә ул:
— Син әле студент кына, әти-әниең ярдәм итсен. Безгә дә булышырга тиешләр, — дип җавап бирде.

Бу сүзләрдән соң йөрәгемә нык тиде. Мин беркайчан да әти-әниемнән акча сорап йөрмәдем, хәзер дә сорыйсым килми иде.

Шуның өстенә, ул минем гаилә турында да авыр сүзләр әйтә башлады. “Сине бай егеткә бирдек тә котылдык дип сөенеп утыралардыр инде”, – дип мыскыллады. Бу сүзләрдән соң күңелем бөтенләй сүрелде.

Шул көннән башлап араларыбыз суына башлады. Мин аның ягымлы сүзләренә дә ышанмыйм, кулын сузса да, читләшәм. Элеккеге җылы мөнәсәбәтләр юкка чыкты.

Соңгы вакытта ул тагын да авыррак сүзләр әйтә башлады:
— Нигә бала юк әле? Бәлки, синдә проблема бардыр? — ди.

Ә мин аңлыйм: мондый кеше белән бала турында уйлыйсым да килми.

Хәзер башымда бер генә уй: ничек тә тизрәк бу мөнәсәбәтләрдән котылу. Чөнки тыштан матур булып күренгән тормыш эчтән бөтенләй башка.

Шуңа күрә башка кызларга киңәшем бар, ашыкмагыз. Егетне чынлап белү өчен вакыт кирәк. Бергә яшәп карау начар түгел, киресенчә, киләчәкне аңларга ярдәм итә. Чөнки никахтан соң кеше үзенең чын йөзен күрсәтә.

Мин моны соңрак аңладым…

Казаннан Галия
Фото нейрочелтәр ярдәмендә әзерләнде