Фирдүс Тямаев: «Калкансыман биздә ике якта да онкология. Бөтен анализларны тапшырдым...»

 

– Миндә онкология таптылар. Калкансыман биздә ике якта да онкология. Бөтен анализларны тапшырдым. Бернинди төшенкелек юк. Бергә булганда барысын да җиңеп чыгабыз. Хәзер тикшерүләр узып торам. Петербургта операция ясау турында да сүз кузгатканнар иде. Әлегә туктадык, күзәтеп торырга куштылар. 

 

 

– Эстрадага килгән чорымда нерваларны шактый какшаттылар. Сез белмәгән сынаулар да бар. Милләтпәрвәр кеше һәрвакыт йөрәге, күңеле белән әрни. Барысын үзе аша үткәрә. 

 

 

– Кемгәдер, бәлки, ярдәмем дә тиядер. Ярдәм итмичә тормыйбыз. Кызым тууы кебек шатлыклы мизгелләрем яман шеш булудан саклап калгандыр. Иң мөһиме – яман шеш түгел. Әле барысын да җайга салып була, шуңа кәефне төшермим. Әмма онкология булуы – факт. 

 

 

– Казан концертыннан 1 миллион сумны махсус хәрби операциядә катнашучыларга дип ниятләп, алып куйдым. Безнең авылдан 40ка якын егет шунда. Алар белән гел хәбәрдә торабыз, мин берничек читтә кала алмыйм. “Абый, прицел, тепловизор кирәк”, – диләр икән, табарга тырышабыз. Берсе дә арзан түгел. Безнең егетләрне бик каты утта тоттылар. Аларга тиз арада квадроцикл кирәк булды. Әлегә 550 меңгә сатып алырга сөйләштек. Аллаһ бирса, үз кулларым белән илтеп тапшырасым килә. 

 

 

– Бу һәр кешенең күңелендә. Җырчылар милләтпәрвәрлек турында онытырга тиеш түгел. Мин үземне бик бәхетле кеше дип саныйм. Әгәр минем үрнәгем кемнеңдер күңелен уятып җибәрә икән, шатланам гына.

 

 

– Без, беренче чиратта, артистлар. Тәнкыйть булырга тиеш. Ришат белән Марат чәчләрен бөдрәләттеләр. Аны “карга оясы” дип әйтүчеләр булды. Мин аларга алай дип әйтмим бит. Үзләренә ошый икән, эшләсеннәр. Күлмәккә, җырга бәйләнергә мөмкиннәр. Артистка үзен яңартып тору мөһим. Җырлар да тема, яңгыравы ягыннан төрле булырга тиеш. Җырчы тәнкыйтькә бирешергә тиеш түгел. 

 

 

– Июль-август башларында концерт оештырырга исәп бар. Бу шулай ук стадион форматы, дискотека булачак. Миңа йә еларга, йә “юләрләнергә” инде. Монда дискотека булгач, “юләрләнәчәкбез”. Быел Казанда, Уфада һәм Нефтекамскида дискотекалар оештырган идем. Анда яшьләр генә түгел, урта буын да рәхәтләнеп килә. Безнең өлкәдә проблемалар җитәрлек. Күп кенә авылларда мәдәният йортлары эшләми. Концертлар куелмый, дискотека оештырылмый. Без дә авылларга йөрмибез, безне дә гаепләргә кирәк. Авыл бетсә, тел, гореф-гадәтләр бетә. Шәһәр берничек тә телне саклый алмый. Авылда чын гореф-гадәтләребез саклана. Авыл бетсә, ясалмалыкка кайтып калачакбыз. Хәзер халык миллилеккә сусаган. Дискотекада гап-гади бию такмакларын куям, бөтенесе бии.

 

Быел концертларымда милли кием, җырлар күбрәк булды. Һәр елны концертка милли кием киеп килгән кешеләргә бүләкләр бирәбез. Яшьләр арасында калфак, читек киючеләр аеруча Татарстаннан читтә концерт оештырганда сизелә. Әстерхан, Самарада булдым. Казахстаннан бер төркем тамашачылар милли киемнәр киеп килгәннәр иде. Милләт язмышына битараф булмаган кешеләр булуы сөендерә. Концертны йомгаклап флагны күтәреп “Татарлар” җырын башкарам. Бу җырны җырлаганда күпме күз яше күрәм. Без татар дип горурланып яшәргә тиеш. Динебез, телебездән оялмыйк. Үзенең телен, илен яраткан кешеләр – бәхетле.