14.11.2024 Җәмгыять

Бар нәрсәгә бәя арта: бәдрәф кассасында элеккечә 15 сум сузган идем, 25 сум кирәк диде

Элекке сыман вокзалларга килеп билет алып Казанга барулар юк хәзер. Телефоннан гына чылтыратасың да, тиешле сәгатьтә тиешле урынга чыгып басасың. Элек Азнакайдан Казанга автобуста бару бәясе 500 сум иде. Аны да: “О-о, кыйммәт!” – дия идек. Сырхауханәгә баручыларга аеруча авырга төшә иде. Ә хәзер такси-автобуста билет бәясе 1000 сум, анысына да сөенәбез – бүтәнчә ничек барыр идек?

Бензин гел кыйммәтләнгәч, юл йөрү бәяләре дә күтәрелә шул инде. Автобус йөртүчеләргә рәхмәт, юл уңаенда кафе янында туктап ял иттерәләр, чәй эчеп алырга, йөгереп кенә бәдрәфкә барып килергә була. Билет бәяләре генә түгел, бәдрәфкә түләү дә арта. Әле бу юлы барганда әбрәкәй кассасында утыручыга кыш көнендәге кебек 15 сум сузган идем, 25 сум кирәк диде.

Бик истә калырлык булды әлеге сәфәр. Чистайга таба барганда кинәт туктап калдык. Машиналар тыгылган, берәүне дә алга үткәрмиләр. Йә, Аллаһ, ни булды икән, озак торырбызмы икән дип борчыла башладым. Сәгать икедәге автобуста гына урын калган иде, ә хәзер бит караңгы тиз төшә. Йөртүче белән минем янәшәмдә диярлек утырган ир хәлне белеп менделәр. Алда бик зур авария булган икән, шуңа юлны дәвам итү мөмкин түгел. Каршы як юл буеннан, сөрелмәгән җирдән машиналар агыла башлады. Безнең автобус шоферы да сак кына аска төшеп, алга баруын дәвам итте. Юлда исәпсез-хисапсыз транспорт, бөкенең очы-кырые күренми. Полиция машиналары утлары яна, юл инспекторлары рупордан кычкырып кисәтеп торалар. Менә авария урыны: ике машина изелеп-сытылып беткән. Янгын сүндерүчеләр аларга күп итеп күбек сиптергән, әйләнә-тирәләре дә күбеккә баткан. Янымда баручы рус ир-аты “тереләй янганнар” дип куйды. Йә Раббым, кемнең газизләре булдылар икән, якыннарына күркәм сабырлык бир, ярдәмеңнән ташлама берүк...

Кырыйдан байтак кына багач, асфальт юлга мендек һәм тиешле вакытка – сәгать җиделәргә Казанга килеп тә җиттек. Автобус йөртүченең аркасыннан кагып: “Рәхмәтләр яусын тәвәккәллегеңә, исән-имин китереп җиткерүләреңә”, -- дидем. Йөзе җитди иде, арыган да булгандыр, чак кына елмаеп куйды. Чыннан да, әгәр шоферыбыз юл ачылганны көтеп торса, төнгә калуыбыз яки юлда кунуыбыз да бар иде бит. Белгән догаларыбызны эчтән генә укып бардык анысы. Җәлил поселогында балаларын озатучы ак яулыклы әбинең бер туктаусыз дога кылып торуы да хәвеф-хәтәрсез килеп җитүебезгә ярдәм иттеме әллә?

Юллар, юллар, кайчак бик хәтәр шул алар...

Әлфинур ГАЛИЕВА. Азнакай
Татарстан яшьләре
№ --- | 14.11.2024