«Алмаз Хәмзин дип торам. Бигрәк охшагансыз»

Балаларыбызныкы да шулай: Айзат, Айзилә, Айбулат... Бу кагыйдәне Айрат абый (балалары – Аяз, Нияз, Ильяс) һәм Азат абый (балалары – Ания, Рөстәм) бозды, әлбәттә”, - дип елмая Айдар Хәмзин.

 

- Мин максатчанрак, эшне җиренә җиткереп эшлим. Мисал өчен, һөнәр сайлаганда да ул күбрәк эзләнде: авыл хуҗалыгы институтына керде, ике ел укыгач, ташлады. Аннан төзүчеләр институтына керде, шулай ук ике елдан соң ташлады, чөнки бу өлкәләр аныкы түгел, ул – иҗат кешесе. Мин исә башлаган эшемне ахырына кадәр башкарам. Алмаз абый кешегә булыша, ә үзенә дигәндә сорамаска мөмкин. Альтруист!

 

- Ни өчен сез дә Казанга күченеп килмәдегез? 

- Казанда Энергетика институтын тәмамладым, аннары ике ел армиядә хезмәт иттем. Авыл күңелгә якынрак. Шәһәрнең ыгы-зыгысы ошамый миңа. Әле ул вакытта Казан иркенрәк иде, хәзер бит... “Машина куярга да урын юк. Шушы кысынкы “тартмалар”да ничек яшисез?!”, - дим абыйга да. Миңа иркенлек кирәк. Түбән Камага безнең авылдан 15 минутлык юл. Анда да бер сәгать буш вакытым була икән, авылга кайтып киләм. 

 

- Мал-туар тотасызмы? 

- Бер сыерыбыз, 60-70 куяныбыз бар. Заманында сыерны иң беренчеләрдән булып бетерүче мин идем (көлә). Әтием – сугыш инвалиды, гомер буе сөтле-итле булдык. Берсендә сөт алып кайттым, өстәлдә тора, әчеми... “Нишләп мин сау-сәламәт килеш балаларыма шушы порошокны эчертәм?”, - дип сорау бирдем дә, сыер алдым. Авылда хәзер нибары 5 сыер бар, шуның берсе миндә, күрше-тирә бөтен сөтне алып бетерә. Сыр, сөт өсте, эремчек, йогурт ясыйбыз, сөтен кулланабыз. 

- Колхоз, совхоз бетте, кешеләргә эш юк. Совхоз системасы авыл халкы өчен шул кадәр яхшы иде, кеше шуннан аз гына фуражын да, печән-саламын да алып кайтты. Халыкка да бар, совхозга да кала иде. Гөрләп эшләдек, кәбестәдән генә дә өч миллион саф табыш алган еллар бар иде. 

 

- Нәкъ менә совхоз вакытында энергетик булып эшләдем. Авыл советы рәисе итеп тә сайланган идем, аннары үзидарә советы рәисе дә булдым. Өстәгеләр белән бераз конфликтка кергәч, эштән киттем. Мин туры сүзле чөнки. 2000нче елларда үз эшемне ачтым, электр проектлары ясый башладым. Шәхси эшмәкәр булып, төрле биналарга сызымнар сыздым. Түбән Камада уңга карасаң да, сулга карасаң да мин сызган объектлар: cәүдә үзәкләре, ашханәләр, чәчтарашханәләр һ.б. 2018 елда эшемне яптым, авыл тарихлары китапларын яза башладым. Туган авылыбыз Ташлык турында ике китабым чыкты. Бүген типографиягә Шәңгәлче авылы тарихы китабын алып килдек. 

 

- Ташлык турында өченче китабым әзерләнеп ята. Биредә шигырьләр, бәетләр, җырлар тупланган, 200 бит мәзәкләргә генә бүленеп бирелде. Буа, Балтач районы мәзәкләре бар, ә бу китапта бер авылныкы гына шуның кадәр, күз алдыгызга китерегез. 

 

- Әйе, йөзләгән дус-туганнарга бушка туй үткәрдем. Үзем тамада, үзем җырлыйм, үзем сөйлим, фотога төшерәм, җыр куям... Акчага да алып барып йөри башлаган идем, ташладым. Район концертларын шулай ук алып бара идем. 1988 елдан алып бүгенгә кадәр авылыбыз сабантуйларын үткәрәм, сценарийләрен язам, һәрбер ел үзенчәлекле! Урам парадларын оештырабыз. Татарстанда беренче булып 1987 елда урамнар концерты куя башладык. Авылыбызда 4 урам, димәк, 4 көн концерт куя идек. Юмор хисле, тырыш халык яши бездә. Авыл үсә, елдан-ел зурая бара.