Илшат Яппаров: “Эстрадага уйнап кына кергән идем” (ИНТЕРВЬЮ)

 

— Бу җырны миңа тәкъдим иттеләр, ләкин ул миңа ошамый иде. “Черные глаза” җыры чыккач та аңа ничек биергә, ничек башкарырга икәнен күз алдына да китерми идем. Үземне исә “Кара күзләр” җырының уңышлы чыгачагына ышандырдылар һәм җырларга күндерделәр. Әлеге җыр, чыннан да, танылды һәм мине дә танытты. “Кара күзләр” белән чыгышларга да чакыра башладылар. Шушы җырның авторлары Светлана Шәрипова һәм аның тормыш иптәше Илдар Дәүләтовка зур рәхмәтлемен. Нәкъ менә әлеге җыр белән минем иҗади юлым башланып китте.

 

 

 

— Күп җырчылар никтер үзләренең тамада булып эшләүләре хакында сүз башламыйлар, ә мин исә яшермим. Җырчы һәм алып баручы буларак халыкның күңелен күтәреп, уйнатып эшли башлагач, шундый бәйрәмнәрдән илһамланып кайтканнан соң үземнең дә артист булып китәсе килде. Туйларда акча эшләп, шул акчага җырлар сатып алып, бәйрәмнәр ярдәмендә артист буларак күтәрелергә этәргеч булды инде. Былтыр яз көне Мирхәт Гайсин үзебезнең тамадалар икәнне халыкка күрсәтеп концерт куярга тәкъдим итте. Әлегә без программа өстендә эшлибез, аны әзерләп бетердек дияргә була. Шушы тамаша белән Башкортстанда гастрольләргә чыгарга ниятлибез.

 

Гади концертлар да халыкны кызыксындыра дип уйлыйм, тик һәрбер тамашага да заманча өлеш һәм яңалык кертергә кирәк. Без концертны уеннар оештырып, тамашачы белән дә эшләп үткәрмәкче булабыз. Тамашачылар барысын да концертларыбызда бәяли алачак.

 

 

— Мин Уфа шәһәренең 2 нче санлы педагогик көллиятен музыка укытучысы белгечлеге буенча тәмамладым. Авылга кайтып биш ел дәвамында балалар бакчасында һәм мәктәптә эшләдем. Аннары читтән торып Стәрлетамак шәһәрендә педагогик академиядә белем алдым. Эстрадага уйнап кына кергән идем, чынлап калырга да насыйп булды. Фортепиано, баян, тальян һәм гармунда уйныйм. Мин бары тик тынлы музыка уен коралларында гына уйный белмим. Әле менә гитара сатып алдым, анда уйнарга өйрәнәм.

 

 

— Укытучы һөнәрен сагынып искә алам, чөнки эшем бик ошый иде. Биш ел эчендә балаларга музыкаль белем бирү юнәлешенә ныклап кереп киткән идем. Авылда үскәндә безнең яхшы музыка укытучысы булмады, ул чакта ук мин үземә бу һөнәрне үзләштерергә сүз бирдем. Биш елга булса да максатымны тормышка ашырдым, ә алга таба күз күрер, бәлки, укытырга да җай чыгар. Залдагы тамашачы бала кебек бит ул. Сыйныфта укытучы ничек балаларны үзенә җәлеп итә белә, артист буларак мин дә шулай тамашачының игътибарын үземә юнәлтергә өйрәндем. Шуңа да һөнәрне сайлап ялгышмаганмын дип исәплим.

 

 

— Мин үземнең җырларны бик яратып җырлыйм, туйган юк. Җырларны башкарган саен аларны халык яхшырак кабул итә. Күп концертларда яңа җырлар тамашачыга үтеп бетмәскә мөмкин, ә элеккеге җырларны халык яратып кабул итә, көтеп ала дисәк тә була. Араларында яңа җырларны да тәкъдим итәргә җитешәбез.

 

 

— Күңелле яшәргә тырышабыз инде. Без бит сәхнәгә чыкканда гына артистка әйләнәбез, башка көннәрне шул ук кеше. Уң аягың белән торсаң күңелле яшибез, сул аягың белән торсаң кәеф булмый инде. Тамашачы каршында күңелсез булып күренергә ярамый. Тормышта да сөенеп яшәргә кирәк, бары бер генә яшәргә килгәнбез бит.

 

 

— Әтием баянда уйный иде, ә әнием бик моңлы җырлый. Балачактан ук һәрбер табында әти уйный, әни җыр суза иде. Әнинең әтисе шулай ук матур җырлаган. Алар үзешчән җырчылар, ләкин артистлардан тавышлары калышмый, уен коралларында да әйбәт уйныйлар иде. Иҗади мохиттә үстергән якыннарыма бик рәхмәтлемен.

 

 

 

— Алга таба җырчы һәм алып баручы буларак тагын да күтәреләсе килә. Без үткәргән концертлардан, бәйрәмнәрдән тамашачы күңелләренә матурлык, җылылык һәм рәхәтлек алып кайтып китсәләр без инде бәхетле булыр идек. Әлбәттә, хыяллар күп. Аларны сер дип калдырырга ияләшкән инде. Һәркемгә дә рәхәт тормышта яшәргә язсын, барыбызның да хыяллары чынга ашсын.