Җиңелергә яратмаучы Рәфинә Ганиуллина «мафия» уйный?

– Олысы булгач, кечкенәдән, аларга үрнәк булырга тиеш, дигән хис яшәп килде. Бер-беребезгә карап җырлый башладык. Әни безне Арча педагогия көллиятенә музыка укытучыларын әзерли торган факультетка укырга кертте. Тәмамлап та бетермичә, Казан югары уку йортларына керергә насыйп булды. Резеда белән мин мәдәният университетын тәмамладык, тагын беребез – белеме буенча балалар бакчасы тәрбиячесе, кечкенәбез аграр университетында менеджерлыкка укый. Дүртенчебез – Аиша тәхәллүсе белән сәхнәдә күренеп алган Илсөя, заманында гаиләбезнең мөмкинлеге булса, хирург булыр идем, ди.

 

– Илсөя җыр өлкәсендә үзен кабат сынарга җыена, җырлар туплый. Әлеге җыры турында әйткән иде. Без әни белән каршы да төшеп маташтык. Ләкин Илсөя: «Бирмим мин сиңа сөю хисләрен», – дип җырлыйм бит, бернинди начар мәгънә салынмаган», – дигәч кенә, бу җыр да яшәргә хаклыдыр, дип уйладык.

 

– Әнинең әйтүенә караганда, иҗади эш. Вакытында чәчәргә кирәк, аларның үскәнен карыйсың, вакыты җиткәч, җыеп аласың. Әнием агроном һөнәрен романтик рухлы булганга сайлаган да инде. Басулар, кырлар буйлап мотоциклда җилдергән, хәтта атка атланып йөргән чаклары да булган. Басуга бернинди техника үтмәгәндә дә, ат белән кереп була. Әнием үз һөнәрен бик яраткан, биш бала табу сәбәпле генә ул эшеннән китәргә туры килгән.

– Андый хыялы булмаса, биш кыз тапмаган булыр иде. Әти дә малай теләгән. Малайны миңа бүләк итәргә туры килде. Сөләйман бу елның 2 гыйнварында ябалак-ябалак кар яуган вакытта туды. Улыбыз безгә Яңа елны матурлап каршыларга ирек бирде, ирем Рәзил (баянчы Рәзил Камалов. – Авт.) белән икәү генә үткәрдек. Бәйрәм көнендә телефоннан бертуктаусыз шалтыратып: «Бәби юкмы әле?» – дип сораштырдылар.

 

– Күп исемнәргә тукталдык: Ибраһим, Искәндәр, Рамазан, Әмирхан... Бала башта тусын, йөзенә карагач, берәрсен кушарбыз, дидем. Тугач ук улыбызның фотосын иремә җибәрдем дә Сөләйман исемен сайладык. Хәзер ул көннән-көн үзгәрә, «быкы-быкы» килеп сөйләшә. Су керергә бик ярата. Соңгы вакытта балага бик күп вакыт китә. Атналар буена гастрольләргә чыгып китеп булмый, бер көндә әйләнеп кайтабыз. Әмма күптән түгел гаиләмнән биш көнгә аерылып, Уфа белән Стәрлетамакка чыгып киттем.

 

– Мине табар алдыннан, әни Нәбирә Гыйматдинованың «Су» хикәясен укыган булган. Үзем дә кызыксынып укыдым. Андагы баш геройның исеме – Рәфинә. Китап дигәннән, соңгы тапкыр «Ак чәчәкләр»не укыдым. Ул миңа очраклы рәвештә генә килеп керде, нәкъ шул вакытта әсәр буенча кино төшерәләр, дигән хәбәр ишетелде. «Ак чәчәкләр»не мәктәптә укыганны хәтерлим, шул чактагы хисләрне яңартасы килде. Киноның сигез сериясен карадым. Минем күзаллау белән кинодагысы туры килде. Аеруча Әзһәр Шакировның уйнавы ошады. Уйнады, дип тә әйтә алмыйм, ул фильмда яши. Сериал миңа моңсурак тоелды, бәлки аны күңеллерәк тә эшләп булыр иде.

 

– Мин борчуга тизрәк бирешәм, гаиләдәге кискенрәк вакыйгаларны ирем тигезли. Һәркөнне суыткычка айлык план элеп куя башладык, мәгълүмат күп булганга, кайбер нәрсәләр тиз онытыла. Ирем нарды уйнарга өйрәтте әле. Ул мине җиңсә, тиз кызып китәм, хәтта ярты сәгатьләп сөйләшмичә дә йөрим кайчакта. Никтер җиңелергә яратмыйм. Гастрольләрдә йөргәндә автобуста йә кәрт, йә «мафия» уйнап барабыз.